سرنوشت قایقی استکه بادبانش در احاطه ی بادتکان می خوردماهیگیربدام ماهی ها می افتدو ستاره اش را از قلاب می گیرد

چند دوبیتی عاشقانهبه تو از بس که مشتاقه دل منبه روی آتش تاقه دل مننمی دونی ولی از روز اولبه موهای تو سنجاقه دل من حنا گیسو بیا و پرپرم کنانارستان خد را بسترم کنهوای شعله دارد این دل سرددر آغوشت شبی خ

چشمانتآخر شبی غرقم کند افسوس چشمانتمانند تایتانیک در اقیانوس چشمانترخ لاله ای مو سنبلی نسرین بنا گوشیدر باغی از گل می چمد طاووس چشمانتگیلان قلبم را تصرف کرده ای ناگاهای فتنه ی دوران امان از روس چشمان

هم خانه ی اندوه شدن ، درد شدن هاصد ساله رهی را به شبی مرد شدن هاافتادن و برخاستن و گوشه گرفتنپاییز شدن ، سخت سدن ، سرد شدن هادر خلوت تنهایی خود تلخ نشستناز جمع رفیقانه ی خود طرد شدن هامحروم شدن از نفس صبح دل انگیزبا هجمه ی اندوه هماورد شدن هاگل بودن و در رخوت پاییز نشستنهر لحظه و هر ثانیه ای زرد شدن...

تا مدادم روی ماهی می کشیدپاک کن در سینه اهی می کشیدروی لبهایش سرش سر می شکستخون سرخی بر لبانش می نشستمنحنی های تنش را دوست داشتسایه پیراهنش را دوست داشتپاک کن اما کمی وسواس داشتچوب لای چرخ سرکن می گذاشتچشم و هم چشمی سر کن با مدادکار دست دفتر بیچاره دادتا معلم دید فکر چاره شددفتر مشقم دوباره پاره شد(...

تاگذارم به سرِ بزم شب او افتاددل سودا زده درتاب وتب اوافتادپنجهٔ پرهنرش زخمه چوبرچنگ نواختغم عالم بشداز دل٬ طرب او افتادزان همه چشم که شب برسر اوبیدارندهمچو ناهید یکی منتخبِ او افتاداین تکثّرکه دراین

شرط انصاف نباشد که تمسخر بکنیمدائما، نان هم آجر بکنیمره بدبختی هم سُر بکنیمدل ز بدخواهی و کین، پر بکنیمچون شود خانه همسایه خرابخانه خویش پر از دُر بکنیمای برادر، ای یارچون کسی خورد زمیندر میارش تو دماراز زمینش بردار

چشـم نرگـساز آن روزی که با عشقت دلم را پر بلا کردیمرا بیگانه از اَغیار و با خویش آشنا کردیچنان با تیر چشمانت نمودی صید دل جاناکه هر صیّاد ماهر را به حیرت مبتلا کردیتوئی صیّاد و زلفت دام و چشم نرگست جا

معمانگاهت را مهیا کن من امشب باز می گردمبرایم خیمه بر پا کن من امشب باز می گردمشبانی بی بیابانم خراب مهربانانمدلت صحرای سینا کن من امشب باز می گردممرا حل کن معمایم که نا پیدای پیدایممرا بشناس پیدا کن من امشب باز می گردمز جانم آه می آید تبی جانکاه می آیدمرا با ناله سودا کن من امشب باز می گردماجل می گ...

بی تو با روزگارِ سخت می سازمپنجه درپنجـه های بخت می سازممی کنم لحظـــه های خود را طیگــرچه دشـــواروسخت می سازمبی تو مــن درکمـــال جان سختیدر زمستــان بدون رخت می سازممن بــدون تـو چـــون بیــابان هاتشنـــه لــب، بی درخت می سازمبا تو هستـــــم عـــروس آزادیتو بــرو باخیـــال تخــت ، می سازماسماعیل ...